Археолозите се изненадени од симболите на двата Два златни предмети откриени на грчкиот остров Кефалонија.
Овие сончеви симболи не се вообичаени за микенската култура, на која припаѓаат, пишува „Грик репортер“.
„Оваа статија претставува анализа на два златни орнаменти од микенскиот постпалатален период (12-11 век п.н.е.) пронајдени во две гробишта на островот Кефалонија. Овие необични орнаменти носат соларни симболи од нордиски и централноевропски тип, а најблиските паралели се пронајдени на современи златни дискови од вотивни наоѓалишта на Апенинскиот Полуостров.
Студијата ги испитува технолошките, морфолошките и иконографските специфичности на кефалонските орнаменти, како и начинот на кој тие се разликуваат едни од други, но и од други наоди“, рече Кристина Сујујоглу-Хејвуд, професорка на Универзитетскиот колеџ во Даблин и авторка на студијата објавена во Европскиот журнал за археологија, и додаде:
Интересно откритие во христијански манастир: Тие се стари 1.400 години
„Употребата на орнаменти во погребен контекст се испитува во однос на егејската практика, погребните ритуали и идеологијата. Испитувањето на нивните иконографски и концептуални претходници во Егејот до културната сфера открива дека егзогениот (надворешен) придонес кон нивното создавање, поврзан со транскултурната размена во Јадранското Море, бил координиран со автохтони кои се занимаваат со аспекти на космологијата.“
Иако мали и кршливи, овие предмети нудат редок увид во тоа како симболите, верувањата и материјалите се разменувале низ Европа за време на политички превирања, објавува Телеграф.
Кефалонија се наоѓа по морските патишта што го поврзуваат Егејот со Јадранското Море и централниот Медитеран. Откако микенскиот систем на палати се распаднал околу 1200 година п.н.е., патувањето и трговијата на долги релации станале помалку строго контролирани.
Истражувачите велат дека оваа промена им овозможила на идеите да циркулираат послободно, заедно со луѓето и стоките.
Првата декорација доаѓа од гробиштата Мазараката. Зачувана е само како оштетен фрагмент направен од екстремно тенок златен лим. Нејзината декорација вклучува концентрични прстени и фини геометриски шари формирани од релјефни отпечатоци.
Археолозите пронајдоа приврзок стар 1.300 години.
Мали дупки по работ укажуваат дека некогаш бил зашиен на ткаенина, можеби погребна облека или покров поставен над телото.
Друг украс е пронајден на блиските гробишта Лакитра. Ова парче е подолго и подобро зачувано, иако е искинато на некои места. Јасно е прикажано тркало со четири краци поставено во кружна форма, со прави ленти што завршуваат со огледални спирали.
Неговите рабови биле превиткани за да се прицврсти на цврста површина, како што се дрво или коска, користејќи техника вообичаена во егејското златарство.
Сончевите симболи, како што се концентрични дискови и крстови во облик на тркало, се широко познати во Европа од бронзеното доба, каде што често се поврзуваат со космологијата и ритуалот.
Во централните и северните региони, слични мотиви се појавуваат на предмети за кои се толкуваат како свети или церемонијални, понекогаш со птици за кои се верува дека го носат сонцето преку небото.
Кефалонските орнаменти одговараат на двата главни сончеви типа познати од Европа.
Студијата предупредува да не се гледаат кефалонските орнаменти како обични увезени предмети. Делото од Мазараката можеби пристигнало веќе направено, а потоа пренаменето за погреб. Декорацијата Лакитра изгледа различно. Нејзините методи на производство и некои декоративни избори сугерираат дека е направено локално од егејски занаетчија кој ја разбирал странската симболика, но ја прилагодил на познати техники.
Истражувачите го опишуваат овој процес како креативен превод, а не како пасивна дифузија. Странските симболи не се копираат непроменети; наместо тоа, тие беа преобликувани за да одговараат на локалните традиции, верувања и општествени потреби.
