Прашање е дали спортскиот свет некогаш претходно бил сведок на она што Новак Ѓоковиќ го приреди со величествената победа над 14 години помладиот Јаник Синер, еден од актуелните доминатори на светскиот тенис, со што обезбеди пласман во финалето на Австралија опен во Мелбурн.
Иако Синер и Алкараз меѓусебно ги поделија последните осум грен-слем титули, наметнувајќи се како новата тениска сила, Ѓоковиќ не прифати споредна улога ниту симболично повлекување од врвот. Неговите четири полуфиналиња на грен-слем турнирите минатата сезона веќе најавија дека српскиот ас сè уште има што да каже.
Она што му недостигаше во претходниот период не беше квалитетот на играта, ниту самодовербата и шампионскиот менталитет, туку свежината, енергијата и физичката стабилност. По болниот пораз од Синер во полуфиналето на Дејвис купот во Малага, Ѓоковиќ очигледно ги извлече сите поуки.
Во нивниот најнов дуел во Мелбурн, Италијанецот не искористи дури 16 брејк-топки, од кои осум во решавачкиот петти сет – моменти кои Ѓоковиќ знаеше како да ги казни. Токму ваквите натпревари се добиваат со умот, а физиката е само алатка во реализацијата на јасната визија.
Иако Синер е исклучителен тенисер со врвен стручен тим и импресивен напредок, Ѓоковиќ повторно покажа дека неговата сила не е само во ударите, туку и во менталната стабилност, верата и целосната посветеност.
Во финалето, Новак ќе се соочи со Карлос Алкараз, потенцијално најмладиот освојувач на Кариерен грен-слем. Но, како што порачува и самиот исход од полуфиналето – Ѓоковиќ и понатаму е посебна категорија во историјата на спортот.
Неделата веќе започна. Останува само публиката да биде тука – сведок на уште еден можен историски момент.
