Последните месеци неколку напади од ајкули повторно ја отворија дебатата за безбедноста на капачите и сурферите, но и за улогата на човекот во овие инциденти. Иако ваквите случаи често предизвикуваат страв и медиумско внимание, морските биолози нагласуваат дека ајкулите не стануваат поагресивни и дека не станува збор за „промена во нивната природа“.
Експертите објаснуваат дека бројот на луѓе во морето е значително зголемен. Сè повеќе луѓе пливаат, сурфаат и нуркаат во области каде што ајкулите природно живеат, што ја зголемува веројатноста за средби. Поголемата присутност на луѓе автоматски создава и повеќе инциденти, без тоа да значи дека ризикот поединечно е поголем отколку порано.
Климатските промени исто така играат важна улога. Потоплите мориња ги менуваат миграциските патишта на многу морски видови, вклучително и пленот на ајкулите. Кога рибите се приближуваат до брегот, ајкулите ги следат, што доведува до почести средби со луѓето во плитките води.
Најголемиот дел од нападите, според научниците, се резултат на погрешна идентификација. Ајкулите не го сметаат човекот за плен, но во услови на слаба видливост или брзо движење, можат да го помешаат со фока или риба. Во повеќето случаи, по првиот контакт тие веднаш се повлекуваат.
Медиумското известување често придонесува да се создаде впечаток дека нападите се почести и поопасни отколку што навистина се. Експертите потсетуваат дека шансите човек да биде повреден од ајкула се исклучително мали во споредба со многу секојдневни ризици, но драматичните наслови го засилуваат чувството на несигурност.
Наместо да се гледаат како закана, ајкулите се клучни за рамнотежата на морските екосистеми. Научниците предупредуваат дека демонизирањето на овие животни може да доведе до политики што дополнително ќе ја нарушат морската биолошка рамнотежа. Решението, според нив, лежи во подобра едукација, почитување на природните живеалишта и поодговорно користење на океаните.
