Описите за хималајската сол звучат примамливо – се претставува како природен производ собран во подножјето на Хималаите, богат со повеќе од 80 минерали кои наводно му се потребни на телото. Маркетингот ја позиционира како поздрава и поквалитетна алтернатива на обичната кујнска сол, па не е чудно што често е и неколку пати поскапа.
Сепак, без оглед на бојата, формата на кристалите или цената, главната состојка на секоја сол е натриум-хлорид. Телото има потреба од натриум за одржување на рамнотежата на течностите и правилна функција на мускулите и нервите, но прекумерниот внес доведува до задржување вода и зголемен крвен притисок. Препораките се внесот да не надминува околу шест грама дневно, додека повеќето луѓе внесуваат повеќе од тоа, најчесто преку леб, житарки и индустриски преработена храна.
Иако хималајската сол содржи траги од минерали како магнезиум, калиум и железо, нивната количина е толку мала што нема значајно влијание врз здравјето. За да се почувствува ефект од тие минерали, би требало да се внесе количина сол која е повеќекратно над препорачаниот дневен лимит, што би било штетно.
Дополнителен аспект е јодот. Обичната кујнска сол често е јодирана, што е важно за нормална функција на тироидната жлезда. Замена на јодираната сол со нејодирани алтернативи може да го зголеми ризикот од недостаток на јод, особено ако во исхраната нема доволно млечни производи, јајца и морска храна.
Голем дел од внесената сол доаѓа од готови производи како сирења, сосови и преработено месо. Подготвувањето храна дома со повеќе зачини, лук, цитрусни плодови и оцет може да помогне да се намали потребата од сол без губење на вкусот. Добрата вест е дека на сетилата им се потребни само околу две недели за да се навикнат на помалку солена храна.
