Долгите и креативни наслови можат да звучат впечатливо, но ретко се практични. Сепак, еден италијански филм од 1978 година успеа да влезе во Guinness World Records токму поради тоа што го носи најдолгиот официјален филмски наслов во историјата.
Рекордот го поставила италијанската режисерка Лина Вертмилер со филмот кој вообичаено се споменува под скратениот наслов „Крвна освета“ или „Освета“.
Неговиот целосен, службен наслов гласи:
Un fatto di sangue nel comune di Siculiana fra due uomini per causa di una vedova. Si sospettano moventi politici. Amore-Morte-Shimmy. Lugano belle. Tarantelle. Tarallucci e vino.
Во превод, станува збор за „крвав настан во општината Сикулијана меѓу двајца мажи поради вдовица, со сомнежи за политички мотиви“, по што следуваат низа зборови што упатуваат на љубов, смрт, танц, убавината на Лугано и традиционални италијански симболи. Самата структура на насловот повеќе наликува на кратка раскажувачка целина отколку на класичен филмски назив.
Филмот бил снимен со звучна актерска екипа, меѓу кои Софија Лорен и Марчело Мастројани, но и покрај тоа не доживеал значителен комерцијален успех. Денес најчесто се памети токму по својот необично долг наслов, кој ретко кој го изговара целосно.
Долгите наслови не се реткост ни во музиката. Албумот на Фиона Епл од 1999 година, познат како „When The Pawn…“, има официјален наслов што претставува речиси цела песна. Слично, песни со долги имиња имаат и Лана Дел Реј и Arctic Monkeys.
Иако ваквите наслови се тешки за паметење и за маркетинг, понекогаш токму нивната необичност станува главен адут. Во случајот со филмот на Вертмилер, рекордот во Гинис му обезбеди трајно место во историјата на кинематографијата, иако самата содржина на филмот остана во сенка.
Рекордот поставен во 1978 година сè уште стои. Останува да се види дали некој современ автор ќе се обиде да го надмине – или практичноста сепак ќе остане поважна од должината на насловот.
