Документарецот „Mr. Nobody Against Putin“ деновиве повторно е во центарот на вниманието, откако го освои Оскарот за најдобар долгометражен документарен филм. Филмот ја следи приказната на рускиот наставник Павел Таланкин, кој тајно снимал како по почетокот на руската инвазија врз Украина во училиштата се воведуваат провоени пораки, патриотски часови и систематско идеолошко обликување на учениците.
Она што овој филм го прави особено силен не е само темата, туку перспективата одвнатре. Наместо надворешна анализа на рускиот пропаганден апарат, документарецот покажува како државната линија влегува во секојдневието на едно училиште и како образовниот простор постепено се претвора во место за политичка и воена лојалност. Токму тој интимен пристап му даде на филмот тежина што оди подалеку од класична политичка критика.
Во фокусот е Таланкин, човек кој не настапува како професионален активист или јавна фигура, туку како некој што одвнатре го гледа процесот и решава да го документира. Според достапните информации, филмот е ко-режиран од Павел Таланкин и Дејвид Боренстин, а е изграден врз снимки создадени во период од околу две години, додека притисокот врз училиштата и наставниците во Русија расте.
Оскарот за овој документарец не е важен само како филмско признание. Тој доаѓа во момент кога меѓународната јавност сè почесто дебатира за улогата на образованието во авторитарните системи и за тоа како пропагандата не се шири само преку медиуми и говори, туку и преку наставни програми, училишни ритуали и секојдневни пораки до младите. Пораката на филмот затоа е поширока од рускиот контекст: тој покажува колку рано може да почне политичката индоктринација и колку тешко се препознава кога станува дел од нормалноста.
Дополнителна тежина на филмот му дава и фактот што не се задржува само на разобличување на системот, туку го следи и личниот ризик на човекот што решил да снима. Приказната за Таланкин, според објавените информации, вклучува и прогон и егзил, што документарецот го прави истовремено и политичко сведоштво и личен запис за цената на отпорот.
Во време кога филмските награди често брзо се забораваат, „Mr. Nobody Against Putin“ останува важен затоа што ја отвора една од најнепријатните теми на современата политика: како државата ја освојува иднината преку децата. Токму затоа овој документарец денес се чита не само како победник на Оскарите, туку и како силен документ за начинот на кој пропагандата се вградува во секојдневниот живот.
