Микропластиката денес се наоѓа речиси насекаде во природата, а научниците сè почесто предупредуваат дека нејзини траги се појавуваат и во храната што секојдневно ја консумираме. Иако повеќето производи што се чуваат или обработуваат во пластични амбалажи можат да содржат вакви честички, одредени намирници се издвојуваат по поголема концентрација.
Меѓу најчесто споменуваните се морските плодови. Бидејќи микропластиката во океаните постојано расте, таа се акумулира во школките, раковите и рибите. Некои истражувања проценуваат дека луѓето кои често консумираат школки можат годишно да внесат илјадници честички микропластика преку храната.
Микропластика е пронајдена и во некои видови сол, особено во морската сол. Во одредени случаи, дополнителната индустриска обработка може да отстрани дел од загадувањата, па некои конвенционални кујнски соли содржат помалку честички од некои природни соли.
Преработените млечни производи исто така можат да содржат повеќе микропластика, бидејќи во текот на производството доаѓаат во контакт со различни пластични материјали. Колку производот е повеќе индустриски обработен, толку е поголема веројатноста за ваков тип контаминација.
Кај бебешката храна во кесички, храната често се обработува и загрева директно во пакувањето, што може да доведе до ослободување на микропластични честички. Поради тоа, експертите често препорачуваат почеста употреба на свежо овошје и зеленчук.
Микропластика може да се ослободи и од најлонските кесички за чај. Некои анализи покажуваат дека при подготовка на една шолја чај можат да се ослободат милијарди микрочестички, па како алтернатива се препорачува користење чај во рифуз со метални или хартиени филтри.
Високо преработеното месо, како што се готови месни производи или индустриски подготвени морски плодови, исто така може да содржи повеќе микропластика поради бројните фази на обработка и пакување.
Траги од микропластика се откриени и во алги, мед и пиво. Кај медот, честичките може да потекнуваат од загадена околина во која пчелите собираат нектар, додека кај пивото се поврзуваат со материјалите што се користат во процесот на производство.
Иако научниците сè уште ги истражуваат долгорочните ефекти од микропластиката врз здравјето на луѓето, факт е дека овие честички стануваат сè поприсутни во синџирот на исхрана.
