Научниците претставија нова, досега најпрецизна карта што го прикажува релјефот под дебелиот леден покрив на Антарктикот, откривајќи пејзажи што со децении останале скриени од човечкото око. Според истражувачите, ова откритие може значително да го подобри разбирањето на тоа како Антарктикот реагира на климатските промени и каква улога има во идниот пораст на нивото на морињата.
Картата е изработена со комбинирање на сателитски податоци и физички модели за движење на глечерите, што овозможило реконструкција на подлогата под мразот со далеку поголема прецизност од претходните методи. Научниците велат дека сега за првпат можат да го согледаат целиот антарктички континент „одеднаш“, наместо преку фрагментарни и изолирани мерења.
„Ова е како премин од зрнеста снимка на филмска камера кон јасна дигитална слика“, изјави за BBC д-р Хелен Окенден од Универзитетот Гренобл-Алпи, главна авторка на студијата. Нејзиниот колега, глациологот проф. Роберт Бингам од Универзитетот во Единбург, истакна дека ваквата визуелизација овозможува подобро разбирање на сложената интеракција меѓу мразот и теренот под него.
Досегашните истражувања се потпираа на радарски мерења од воздух и од тло, кои се вршеа по ограничени траси, често оддалечени десетици километри една од друга. Тоа значеше дека научниците морале да претпоставуваат што се наоѓа меѓу нив. Новиот пристап ги „пополнува празнините“, овозможувајќи попрецизна слика на планините, долините и каналите под мразот, кој на некои места е дебел и до 4,8 километри.
Со новата карта се идентификувани десетици илјади досега неоткриени ридови, гребени и подледени структури. Особено внимание привлече долг и длабок канал во регионот познат како Подледениот басен Мауд, кој се протега речиси 400 километри и игра потенцијално важна улога во насочувањето на движењето на глечерите.
Иако мапата сè уште содржи одредени несигурности, научната заедница се согласува дека таа претставува значаен чекор напред. Подеталното разбирање на теренот под мразот е клучно за подобрување на климатските модели и за попрецизно предвидување на тоа колку брзо Антарктикот би можел да придонесе кон глобалниот пораст на морското ниво.
Студијата е објавена во научното списание Science и веќе се смета за еден од најважните придонеси во современата глациологија.
