Пред повеќе од една деценија, јапонската градежна компанија Shimizu Corporation го претстави амбициозниот концепт за изградба на огромен појас од соларни панели околу екваторот на Месечината. Проектот, познат како „Luna Ring“, би се протегал на околу 6.800 милји и би можел да произведува континуирана сончева енергија без прекини од ноќ или облаци – проблеми кои постојат на Земјата.
Идејата доби поголемо внимание по нуклеарната катастрофа во Фукушима во 2011 година, кога Јапонија почна поинтензивно да бара алтернативни извори на енергија. Според компанијата, соларните панели поставени во вселената би можеле да произведат многу повеќе енергија отколку истите системи на Земјата, бидејќи нема атмосфера што ја блокира сончевата светлина.
На Месечината, особено на екваторот, секогаш има дел кој е осветлен од Сонцето, што овозможува производство на енергија 24 часа дневно. Планираниот систем предвидува енергијата да се собира, потоа да се пренесува со кабли до блиската страна на Месечината, а потоа да се претвора во микробранови или ласерски зраци што би се испраќале кон Земјата.
На Земјата, специјални приемни станици би ја претворале оваа енергија повторно во електрична и би ја внесувале во електроенергетската мрежа. Дел од планот вклучува и производство на водород како начин за складирање и транспорт на енергијата, со цел постепен премин кон економија базирана на чиста енергија. Изградбата би се потпирала речиси целосно на роботи, управувани од Земјата, кои би работеле на рударење, рамнење на теренот и монтажа на инфраструктурата.
Лунарниот материјал би се користел за производство на бетон, стакло, керамика, па дури и соларни ќелии, со што би се намалила потребата за транспорт од Земјата. Сепак, проектот се соочува со огромни предизвици – пред сè финансиски, технолошки и логистички. Експерти предупредуваат дека преносот на енергија преку стотици илјади километри во вселената е сè уште далеку од практична реализација. Иако дел од технологијата веќе постои, проектот „Luna Ring“ останува во фаза на концепт без официјална поддршка од вселенските агенции.
Заклучокот е дека идејата звучи футуристички и речиси научно-фантастично, но засега останува само визија за иднината на глобалната енергетика.
