Louis-Guillaume Perreaux е француски изумител и инженер, роден на 19 февруари 1816 година во селото Алменеш, во Нормандија, Франција. Уште како дете, на 12 години, покажал голем интерес за инженерство, создавајќи иновативна „штопушка“ – стап со вградено огнено оружје.
По завршувањето на основното образование, тој продолжил со учење во семинар во Сес, каде развил идеи што подоцна ги објавил во своето прво дело „Lois de l’univers, principe de la création“ во 1877 година. Неговите достигнувања му овозможиле во 1836 година да добие стипендија за студии .
По преселбата во Париз, тој се посветил на развој и патентирање на различни изуми. Меѓу нив се издвојуваат повеќекоморна пушка, механизам за заклучување, кружна пила и научни инструменти како делилната машина која овозможувала прецизна калибрација на стаклени термометри со помош на микрометрички завртки.
Во текот на експериментирањето со мали парни машини поставени на рамка од велосипед, создава еден од првите функционални моторицикл. Патентот бил поднесен на 16 март 1869 година, а неговиот мотор имал едноцилиндричен парен мотор со месинг обвивка и алкохолен горилник под седиштето, базиран на рамката на велосипедот на францускиот производител Мишо. Погонот бил овозможен со двојни ремени, а возилото достигнувало брзина од околу 14 км/ч. Денес оригиналниот примерок е изложен во музеј.
Еден од последните негови изуми на бил систем за воени шатори без надворешни јаки или клинови, патентиран во 1879 година. Дизајнот бил поцврст, полесен и поедноставен од тогашните шатори, со можност за спојување на повеќе шатори за создавање поголеми складишта или галерии.
Во текот на својот живот, Perreaux работел и на други иновации како подморница со пропелер, системи на вентили, динамо-машина, повеќекоморни топови за далекомерно гаѓање и инерцијален систем за складирање енергија за транспорт. Неговиот придонес во инженерството и механиката значително влијаел на развојот на технологијата, иако денес често е заборавен.
