Европа и натаму двапати годишно ги поместува стрелките на часовникот. Но прашањето дали овој систем има реална корист денес останува отворено.
Во недела, на 29 март 2026 година, Македонија ќе премине на летно сметање на времето, со поместување на часовникот еден час нанапред.
Оваа сезонска промена одамна не е само техничка навика, туку тема што повторно ја отвора долгогодишната европска дилема – дали ваквиот систем сè уште има смисла.
Историски, идејата зад менувањето на времето била подобро искористување на дневната светлина и намалување на потрошувачката на енергија.
Во рамки на Европската унија, дополнителна причина била и усогласеноста меѓу државите, за да се избегнат проблеми во транспортот, трговијата и функционирањето на заедничкиот пазар.
Но во современи услови, кога економијата функционира 24 часа и зависи од технологија, логистика и климатизација, аргументот за енергетска заштеда е значително ослабен.
Токму затоа, Европската комисија уште во 2018 година предложи укинување на сезонското менување на времето.
Сепак, конечна одлука сè уште нема, бидејќи за тоа е потребна согласност и од Советот на ЕУ и од Европскиот парламент.
Во пракса, главната причина што системот опстојува не е заштедата, туку координацијата.
Различни временски режими меѓу државите би создавале сериозни проблеми во авиосообраќајот, железницата, логистиката, деловното работење и дигиталните системи.
Затоа и оваа година Европа продолжува со истиот режим, иако дебатата останува отворена.
Преминувањето на летно сметање на времето така станува повеќе од обично поместување на стрелките – тоа е показател за систем кој опстојува помеѓу традицијата и нерешената политичка одлука.
