Кубанската национална електромрежа повторно колабираше, вторпат за една недела, оставајќи милиони луѓе без струја во земја што веќе со години се бори со длабока енергетска и економска криза. Според државната компанија Unión Eléctrica, целосното исклучување на системот се случило во саботата навечер, а станува збор за трет голем прекин само овој месец.
Колапсот доаѓа во момент кога Куба се соочува со дотраена инфраструктура, недостиг од гориво и дополнителен притисок врз снабдувањето со нафта. Reuters наведува дека островот има околу 10 милиони жители и дека вакви целосни падови на мрежата и претходно се случувале, но две тотални исклучувања во рок од една недела се исклучително ретки.
Втор пад за една недела
Според државната електродистрибуција, целосното исклучување на Националниот електроенергетски систем се случило во 18:32 часот по локално време. Ова доаѓа само неколку дена откако мрежата целосно падна и во понеделникот, а претходно на 4 март голем дел од системот беше надвор од функција по дефект во голема термоелектрана.
Тоа значи дека Куба во март веќе третпат влегува во масовен прекин на снабдувањето, што дополнително покажува колку е кревка мрежата. Проблемот одамна не е изолиран инцидент, туку низа удари врз систем што сè потешко издржува.
Недостигот од нафта ја продлабочува кризата
Еден од клучните фактори зад новата криза е недостигот од гориво. Reuters пишува дека администрацијата на Доналд Трамп вовела нафтена блокада врз Куба по отстранувањето на Николас Мадуро од Венецуела на 3 јануари. Венецуела претходно беше најважниот снабдувач на Куба со нафта по поволни услови, а оттогаш испораките се прекинати.
Дополнителен удар е и тоа што Мексико, уште еден важен снабдувач, ги запрел испораките на нафта за Куба, иако продолжува да испраќа хуманитарна помош. Во исто време, растот на глобалните цени на нафтата поради војната меѓу САД, Израел и Иран дополнително ја влошува состојбата.
Политиката и економијата повторно се судираат
Кубанските власти со години за економските неуспеси, вклучително и пропаѓањето на електросистемот, го обвинуваат американското ембарго. Од другата страна, Вашингтон вината ја гледа во кубанската командна економија и нејзината неефикасност. Reuters јасно ја бележи оваа политичка линија на судир, која повторно станува видлива секојпат кога системот ќе падне.
Но она што најмногу се чувствува на терен е многу поприземно: кога државата нема доволно гориво и кога мрежата е стара и нестабилна, политичките обвинувања не ја враќаат струјата. Токму затоа секој нов колапс во Куба е и техничка и социјална криза. Тоа е разумен заклучок што директно произлегува од описаната состојба.
Засега нема јасна најава кога системот целосно ќе се стабилизира. Но ако недостигот од гориво продолжи, а инфраструктурата остане во истата состојба, ризикот од нови големи прекини ќе остане висок. Куба веќе не се соочува со краток инцидент, туку со повторувачки енергетски распад што станува дел од секојдневието.
