Културната сцена денес се простуваше од Кирил Поп Христов – Кили

Со комеморација на големата сцена во МНТ, денес му беше оддадена почит на актерот што остави силна трага во македонската култура и во меморијата на публиката.

Денеска во Македонскиот народен театар се одржа комеморација во чест на актерот Кирил Поп Христов – Кили, еден од најпрепознатливите ликови на македонската театарска, филмска и телевизиска сцена. Комеморацијата беше организирана на големата сцена на МНТ, каде семејството, колегите, пријателите и почитувачите на неговото дело имаа можност да му оддадат последна почит.

Кили беше препознатлив по својата автентична енергија и по присуството што го носеше и на сцена и надвор од неа. Во поледното збогување колегите од МНТ го опишаа како уметник со силна сценска појава, искреност, духовитост и големо срце, човек што остави траен белег во културната меморија.

Неговото заминување отвори силни реакции во јавноста, не само поради неговата долга актерска кариера, туку и поради местото што го имаше во урбаниот и културниот живот на Скопје. Во најавите за комеморацијата тој беше споменат и како скопска урбана легенда, препознатлив по својот дух и по начинот на кој остана запаметен меѓу публиката и колегите.

Комеморацијата во МНТ денес беше чин на колективно простување со актер чие име со години беше дел од македонската театарска и филмска сцена. Со самиот факт што настанот беше организиран на големата сцена на националниот театар, симболично беше потврдена тежината на неговото присуство во домашната култура.

Заминувањето на Кили не е само загуба за неговото семејство и колегите, туку и за пошироката културна јавност. Ваквите комеморации не се само формалност, туку момент во кој една сцена застанува и признава колку некој уметник значел за нејзината историја, атмосфера и препознатливост.

Во случајот со Кили, тоа е и потсетник дека културната меморија не се гради само преку големи улоги, туку и преку луѓе што со својата појава стануваат дел од идентитетот на едно време и еден град.

е-Трн да боцка во твојот инбокс

Последни колумни