Претседателот на Кипар, Никос Христодулидис, изјави дека земјата би поднела апликација за членство во НАТО „уште утре“, но призна дека тоа во овој момент е политички невозможно поради комплексните односи во Алијансата и долгогодишниот спор со Турција.
Изјавата доаѓа во време на растечка безбедносна загриженост на островот, по напад со дрон врз британската воздухопловна база Акротири – една од двете британски суверени бази што се наоѓаат на кипарска територија.
Турција останува главна пречка
Иако Кипар е членка на Европската Унија од 2004 година, земјата не е дел од НАТО. Причината е правилото на Алијансата дека нови членки се примаат со консензус на сите постоечки членки.
Турција, која е членка на НАТО, со години се смета за главната пречка за евентуално кипарско членство поради долготрајниот конфликт околу поделбата на островот.
Поради тоа Христодулидис отворено призна дека апликацијата не може да се активира додека не се сменат политичките услови.
Безбедносните ризици повторно го отворија прашањето
Последните настани во регионот повторно го ставија Кипар на безбедносната мапа на источниот Медитеран. Нападот со дрон врз базата Акротири предизвика загриженост кај јавноста дека островот може да биде вовлечен во пошироки регионални конфликти.
Во таква ситуација, членството во НАТО се споменува како можен „одбранбен чадор“ кој би ја намалил неизвесноста околу безбедноста на островот.
Обид за приближување кон НАТО
Со години Кипар се обидува да направи чекор кон НАТО преку програмата „Партнерство за мир“, која претставува рамка за соработка и приближување кон стандардите на Алијансата.
Но и на ова ниво, според аналитичарите, Турција во повеќе наврати ја оспорувала кипарската интеграција во структурите поврзани со НАТО.
Политичка порака, а не непосредна апликација
Пораката дека Кипар би аплицирал „уште утре“ многумина ја толкуваат како политички сигнал, а не како непосредна најава за формална апликација.
Без консензус во НАТО, членството останува невозможно, па кипарската позиција засега повеќе се гледа како дипломатски притисок за отворање на нови разговори за безбедноста во источниот Медитеран.