Катарскиот премиер шеик Мохамед бин Абдулрахман Ал Тани остро ги критикуваше иранските напади врз земјите од Персискиот Залив, нарекувајќи ги „опасна грешка“ што може да ја дестабилизира целата регија и да предизвика сериозни последици за светската економија.
Во интервју за Sky News, прво откако Катар беше цел на нови ракетни и дрон напади, Ал Тани изјави дека земјата се наоѓа во многу тежок период. Воедно ги пофали катарските одбранбени и безбедносни сили за нивната реакција за време на нападите.
Тој изрази и силно разочарување од потезите на Техеран, нагласувајќи дека Катар со години одржувал отворени дипломатски канали со Иран, дури и во моменти на големи регионални тензии.
„Тоа е силно чувство на предавство. Само еден час по почетокот на војната, Катар и другите земји од Заливот беа нападнати. Јасно кажавме дека нема да учествуваме во никакви војни против нашите соседи“, изјави катарскиот премиер.
Катар долго време се позиционираше како посредник во меѓународните конфликти, одржувајќи контакти со различни страни. Но актуелната криза, според Ал Тани, сериозно ги нарушила односите со Иран.
„Секогаш се обидувавме да одржиме добри односи со Иран, но оправдувањата што сега ги користат се целосно неприфатливи“, додаде тој.
И покрај критиките, катарскиот премиер повика на деескалација и враќање на дипломатските преговори, предупредувајќи дека понатамошната воена ескалација може само да ја продлабочи кризата.
Тој исто така ги повика и САД да помогнат во намалување на тензиите, предупредувајќи дека регионот би можел да влезе во поширока војна.
Ал Тани ги отфрли и тврдењата дека иранските напади биле насочени исклучиво кон воени цели, наведувајќи дека меѓу метите биле аеродроми, водна инфраструктура и гасни објекти. Според него, околу една четвртина од нападите биле насочени кон цивилни објекти.
Премиерот предупреди дека последиците од конфликтот нема да се ограничат само на Блискиот Исток. Катар произведува околу 20 проценти од светскиот природен гас и е еден од најголемите производители на ѓубрива, па секое сериозно нарушување би можело да влијае врз глобалните енергетски пазари, снабдувањето со храна и светската економија
