Пеглањето ретко кому му е омилена домашна обврска. Но уште полошо е кога пеглата наместо да ја измазни ткаенината остава кафени линии и дамки на облеката. Насобраниот каменец, загорените остатоци од ткаенина и лепливите наслаги се најчестата причина зошто пеглата почнува да прави проблеми. Добрата вест е дека постојат едноставни начини како да се исчисти – и тоа со работи што веројатно веќе ги имате дома.
Пеглата најчесто се валка поради минералите во водата што се таложат во резервоарот и ги затнуваат отворите за пареа. Кога тие ќе се насоберат, пареата почнува да излегува нерамномерно, а на ткаенината можат да се појават бели дамки. Дополнителен проблем се јавува кога пеглата е наместена на превисока температура. Во такви случаи влакната од материјалот можат да се стопат и да се залепат за плочата. Со секое следно пеглање тие остатоци се пренесуваат на чистата облека.
Проблем може да создадат и средствата за скроб или нега на ткаенини. Тие оставаат тенок слој на плочата кој со загревање станува леплив и собира уште повеќе нечистотија.
Најдобар начин да се избегнат вакви ситуации е превенцијата. Ако живеете во подрачје со тврда вода, препорачливо е водата од чешма да ја мешате со дестилирана во однос 1:1. Важно е и секогаш да го испразните резервоарот по користење. Водата што останува во пеглата додека се лади создава идеални услови за таложење каменец.
Температурата на пеглање исто така е важна. Синтетичките материјали бараат пониска температура, памукот повисока, а свилата умерена. Погрешниот избор на температура е една од главните причини поради кои ткаенината се лепи за плочата.
Ако пеглата веќе е валкана, постојат неколку едноставни домашни решенија. Содата бикарбона е едно од најпознатите. Две лажици сода се мешаат со една лажица вода за да се добие густа паста. Таа се нанесува на изладената плоча на пеглата и се остава да делува десетина минути. Потоа површината се брише со влажна крпа.
Јаболковиот оцет е одличен против каменец. Еднакви количини оцет и сол се загреваат додека солта не се раствори, а потоа со таа смеса се чисти внатрешноста на пеглата со користење на функцијата за пареа. По тоа, резервоарот треба неколку пати да се исплакне со чиста вода.
Слично дејство има и лимонската киселина. Неколку лажички растворени во вода можат да помогнат во отстранување на наслагите од каменец во каналите за пареа.
Кога плочата на пеглата има потемни наслаги или загорени дамки, може да помогне и обична бела паста за заби. Таа се нанесува на изладената површина и нежно се триe со мека крпа. Потоа пеглата се загрева и се пушта пареа за да се исчистат отворите.
Интересен трик е и со алуминиумска фолија. Пеглата се загрева на средна температура и се поминува неколку пати преку фолијата. Наслагите се пренесуваат на неа и плочата станува почиста.
Ако ткаенина се стопила и се залепила на плочата, најпрво треба да се остави пеглата да се излади. Поголемите парчиња може внимателно да се отстранат со пинцета. За стружење е подобро да се користи дрвена шпатула отколку метален предмет кој може да ја изгребе површината.
Отворите за пареа бараат посебно внимание. Тие може лесно да се исчистат со стапчиња за уши натопени во оцет или вода. Со нив нежно се отстранува нечистотијата од малите отвори.
Понекогаш се случува пеглата да допре пластично копче или синтетички материјал кој се топи и се лепи за плочата. Во такви случаи помага мраз. Кога пластиката ќе се стврдне, може полесно да се отстрани со пластична шпатула.
Редовното одржување може значително да го продолжи животниот век на пеглата. Доволно е по секое користење плочата да се избрише со влажна крпа и повремено да се исчисти резервоарот од каменец.
Со неколку минути грижа неделно, пеглата може да работи како нова со години – а облеката ќе остане чиста и без непријатни траги.
ИЗВОР: Index.hr
