Елка украсена со шарени топки е сè уште олицетворение на новогодишните празници. Меѓутоа, денес најчесто се користат пластични декорации за елката, додека во минатото стаклената топка беше единствената препознаена декорација. И каде е создадена првата стаклена топка за елката?
Иако нејзиното име е малку познато, во малите градови на германската сојузна покраина Тирингија, која некогаш била дел од Источна Германија, се родиле, живееле, студирале, создавале или починале некои од најпознатите личности во историјата не само на Германија, туку и на целиот свет: Мартин Лутер, реформатор на Католичката црква и основач на протестантизмот; композиторите Јохан Себастијан Бах и Јохан Пахелбел, а подоцна и Рихард Вагнер и Франц Лист; писателот и поетот Гете, филозофот Ниче и „германскиот Шекспир“ – поетот Фридрих Шилер.
Докажана како место на инспирација, Тирингија му донесе на светот уште еден декорација покрај делата на големите умови! Нова Година.
Стаклените украси за елката беа создадени во средината на 19 век, кога дувачите на стакло од тириншкиот град Лауш почнаа да прават едноставни топчиња. Во пресрет на Новата година, тие дојдоа до идејата да направат декорации во форма на овошје и јаткасти плодови, кои дотогаш се користеа за украсување на елката.
Многу брзо, продажбата на стаклени декорации во Лауса и нејзината околина почна да цвета. Кога дувачите на стакло смислија начин да го обојат своето стакло со додавање раствор од сребрена сол, разиграни декорации висеа од елките низ целата земја.
До 1900 година, беше достапен цела низа бои и форми на светкав новогодишен накит, а со поддршка на германското царско семејство, елката стана национален симбол.
Стаклените украси беа извезени низ целиот свет од европската земја
Стаклените украси подоцна беа извезени низ целиот свет, главно во остатокот од Европа и Соединетите Американски Држави. Претприемачите кои го правеле ова заработувале милиони.
Германија била ексклузивен производител на стаклени украси до 1925 година. Во таа година, во Јапонија започнало производство на стаклени украси во голем обем. Кон крајот на 1920-тите, Чехословачка и Полска, две земји со долга традиција во производството на стакло, почнале да произведуваат свои украси.
Кога започнала Втората светска војна во 1939 година, Европа, меѓу другото, престанала да извезува новогодишни украси. Потоа во Њујорк се отворила фабриката „Corning Glass Works“, која започнала со производство на новогодишни стаклени украси.
По Втората светска војна, владата на Источна Германија ги претворила повеќето фабрики за украси во Лауша во државен имот, а нивното производство престанало. По падот на Берлинскиот ѕид, повеќето компании биле повторно основани. Денес, во Лауша има околу 20 мали компании за стакло кои произведуваат стаклени украси.
Луѓето кои ги имаат, најчесто ги наследиле, а ако сакаат да ги купат, ќе мора да потрошат сериозна сума пари, бидејќи едно топче може да чини од илјада до неколку илјади денари.
