Иран се закани дека ќе возврати со напади врз енергетска и водна инфраструктура во земјите од Заливот ако САД навистина ги нападнат иранските електрани. Заканата доаѓа откако американскиот претседател Доналд Трамп му даде рок на Техеран целосно да го отвори Ормускиот Теснец, во спротивно најавувајќи удари врз иранската електроенергетска мрежа.
Иранскиот воен портпарол Ебрахим Золфагари порача дека, доколку „непријателот“ ја нападне иранската енергетска инфраструктура, цел на одмазда ќе бидат енергетските капацитети, ИТ-системите и постројките за десалинизација што им припаѓаат на САД и на „режимите во регионот“. Reuters посочува дека таква закана има особено тешка тежина за земјите од Заливот, каде електричната енергија и десалинизацијата се клучни за водоснабдувањето и секојдневниот живот.
Ризикот е особено голем затоа што дел од овие држави речиси целосно зависат од морска вода преработена во постројки за десалинизација. Бахреин и Катар добиваат 100 проценти од водата преку такви постројки, Обединетите Арапски Емирати повеќе од 80 проценти, а Саудиска Арабија околу половина од водоснабдувањето. Во таков контекст, нападите врз струјата и водата не би значеле само воена ескалација, туку директен удар врз цивилното функционирање на цели држави.
Паралелно со ова, шефот на иранскиот парламент Мохамад Багер Галибаф порача дека критичната инфраструктура и енергетските постројки на Блискиот Исток би можеле да бидат „неповратно уништени“ ако иранските електрани бидат цел. Иранската Револуционерна гарда, пак, најави дека Ормускиот Теснец ќе остане целосно затворен сè додека не бидат обновени уништените електрани во Иран.
Во меѓувреме, кризата продолжува да се прелева и на терен. Саудиска Арабија соопшти дека пресретнала една балистичка ракета насочена кон Ријад, додека друга паднала во ненаселено подрачје. Истовремено, Израел почнал нов широк бран удари врз инфраструктура во Техеран, а во северен и централен Израел, вклучително и Тел Авив, повторно се огласиле сирени поради нови ирански ракети.
Ова значи дека војната веќе не се движи само по линијата Иран–Израел, туку сè повеќе се претвора во битка за енергија, вода и инфраструктура. Затворениот Ормуски Теснец веќе ја предизвика најтешката нафтена криза од 1970-тите, а европските цени на гасот минатата недела скокнаа и до 35 проценти. Во таква средина, секоја нова закана кон струјата, водата и транспортните рути носи ризик што одамна не е само регионален.
