Мило Ѓукановиќ се појавува во преписка меѓу Епстин и словачкиот дипломат Мирослав Лајчак, кој неодамна поднесе оставка од функцијата советник на премиерот Роберт Фицо.
Во истите документи се споменува и поранешниот црногорски амбасадор во САД, Миодраг Влаховиќ, кој во електронска пошта од 2009 година е наведен како клучен деловен контакт за можни инвестиции во некретнини и марини во Црна Гора.
Е-поштата е испратена од Џералд Г. Бартон од американската компанија Landmark Land Company, кој го опишува Влаховиќ како „сигурен посредник“ и посочува дека тој има силни врски со политичките структури во земјата. Во пораката се наведува дека Влаховиќ предложил неколку локации за развој на марини, меѓу кои и во Бока Которска и Бар.
Во друг дел од објавените документи, Лајчак наводно во пораки до Епстин пишувал дека „претседателот на Црна Гора ја очекува нивната посета“, а во една од пораките директно го именува Мило Ѓукановиќ како претседател, додавајќи дека станува збор за „одличен човек“.
Преписките, според документите, датираат од периодот 2018–2019 година, а во нив се споменуваат и други познати имиња, меѓу кои и американскиот политички консултант Пол Манафорт, кој бил ангажиран во Црна Гора за време на референдумот за независност.
Ѓукановиќ во реакција за медиумите повторно нагласи дека никогаш немал директна ниту индиректна комуникација со Епстин, додавајќи дека не може да сведочи за автентичноста на објавените разговори, ниту за евентуални посети на Епстин на Црна Гора.
Американското Министерство за правда на 30 јануари 2026 година објави милиони нови документи од досието „Епстин“, меѓу кои три милиони страници, 180.000 фотографии и над 2.000 видеоснимки – најголемо објавување досега, по законската обврска од ноември 2025 година.
