Млада Иранка откри што видела на улиците на Техеран пред да успее да избега во Дубаи.
Речиси пет дена, Иранци не можеа да комуницираат со надворешниот свет. Ограничените телефонски врски дури сега почнаа да се обновуваат.
Оваа жена, која се плаши за безбедноста на членовите на семејството што сè уште се во Иран, побара нејзиниот идентитет да не биде откриен. Таа верува дека она што го видела заслужува да биде познато на целиот свет. Нејзиното сведоштво го објавува Skynews.
„Ги застрелаа сите во глава“, вели таа, опишувајќи ги протестите во нејзиното соседство на север од Техеран.
„Мислам дека нема повеќе места во затворите, па затоа едноставно нè убиваат.“
Еден млад човек беше застрелан директно во глава
Таа го напушти Иран во недела навечер, по неколкудневните ескалациски немири што започнаа во четврток, кога голем дел од земјата беше отсечен од надворешниот свет.
Секоја вечер, вели таа, демонстрантите се собираа на улиците. Други извикуваа од прозорците на своите станови: „Смрт за Хамнеи“ и „Вратете го Реза Пахлави“, повикувајќи на крај на Исламската Република и враќање на Шахот.
„Имаше многу луѓе кои беа испрскани со солзавец. Ни ги изгореа усните и очите“, вели тој.
„Видов двајца млади мажи во близина на џамија. Еден од нив го застрелаа директно во главата.
Се скривме во споредна улица. Кога се вративме неколку минути подоцна, телото го немаше.“
Таа додаде дека многу нејзини познаници биле убиени.
„Братучедот на мојата пријателка беше застрелан пет пати. Почина.“
Во последните денови, иранските власти инсистираат дека ситуацијата е „под контрола“. Сведочењето на оваа жена покажува сосема поинаква слика.
Во петок, вели таа, областа околу Универзитетот во Техеран наликувала на воена зона. Во саботата и неделата, протестите започнале уште порано – околу 18 часот.
„Не беа само млади луѓе. Имаше старешини, верници, жени што носеа хиџаб. Дури и многу побожни луѓе протестираа и повикуваа на враќање на шахот.“
Таа има двојно државјанство и претходно планираше да го напушти Иран. Нејзиниот првичен лет беше откажан.
Бидејќи пристапот до интернет беше прекинат, таа на аеродромот во неделата провери дали може да ја напушти земјата.
Откако обезбеди место на лет на иранска авиокомпанија, нејзината мајка ја замоли да ги избрише фотографиите и видеата што ги направила за време на протестот. На нив имаше крвави улици и мртви тела.
На излезната врата, вели таа, ѝ се приближил член на иранските безбедносни служби.
„Тој ја знаеше мојата крајна дестинација. Ме праша колку долго живеам таму и зошто. Побара да го види мојот мобилен телефон и ги прегледуваше фотографиите. Бев преплашена – имав чувство дека знае сè за мене.“
Таа верува дека ако снимките беа пронајдени, ќе беше затворена на неодредено време.
Како и многу Иранци, таа сака меѓународна интервенција – вклучително и онаа на Соединетите Американски Држави.
