Германија годинава издвојува повеќе од 108 милијарди евра за одбрана, најголем износ во својата понова историја. Средствата доаѓаат од редовниот федерален буџет и од специјални фондови финансирани преку државно задолжување, со јасна цел – брзо враќање на борбената способност на германската армија Bundeswehr, која со децении беше запоставувана.
Причината за ваквиот пресврт е геополитичка. Германската влада проценува дека Русија би можела веќе во 2029 година да биде способна за напад врз територија на НАТО, што ја наметнува потребата од итна и длабинска модернизација. Наместо постепени реформи, Берлин избра стратегија на забрзано вооружување и технолошко осовременување.
Еден од најјасните симболи на оваа промена е одлуката Германија првпат во својата историја да нарача илјадници борбени дронови. Долго време постоеше политички отпор кон вакви системи, но искуствата од војната во Украина, каде што дроновите играат клучна улога, го променија пристапот. Наместо традиционалните одбранбени гиганти, предност добија млади технолошки компании, а се купуваат и т.н. „камиказе-дронови“, наменети за брзи и прецизни удари.
Паралелно, Германија вложува значителни средства во противвоздушна одбрана, особено против беспилотни летала. Новите системи комбинираат електронско попречување, класично вооружување и напредни решенија како оклопното возило Skyranger 30, кое треба да стане основа на повторно воспоставената противвоздушна единица на копнената војска. Дополнително, во употреба влегуваат и ласерски оружја, особено важни за морнарицата поради нивната ефикасност и ниски логистички трошоци.
Иако Германија најмногу купува од европски производители, клучни договори се склучени и со американски компании. Берлин нарачува 35 борбени авиони F-35A, што ја задржува земјата во рамките на нуклеарниот чадор на НАТО. Дополнително се набавуваат тешки транспортни хеликоптери CH-47 Chinook и поморски авиони за надзор, со што германската армија станува подготвена за поширок спектар на операции – од источниот фронт на Алијансата до арктичките региони.
Посебен акцент се става и на вештачката интелигенција, која станува составен дел од современото војување. Преку специјални проекти, германските сили ќе користат AI за анализа на огромни количини податоци од сензори и надзорни системи, со цел побрзо откривање закани и подобра координација на единиците. Деталите за овие системи остануваат доверливи, што дополнително ја нагласува нивната стратешка важност.
Сепак, не сите проекти течат без проблеми. Изградбата на новата фрегата F126 веќе се смета за ризичен и прескап потфат, со стравувања дека би можел да прерасне во уште еден „гроб за милијарди“. Поради итните потреби, Германија паралелно бара и привремени решенија, што дополнително го зголемува трошокот.
Инвестициите не застануваат само на оружјето. Парламентот одобри средства и за униформи и лична опрема за 460.000 војници, иако активниот состав моментално е значително помал. Планот е армијата, заедно со резервниот состав, значително да порасне во наредните години.
Сето ова укажува на јасна порака: Германија ја напушта долгогодишната воздржаност во воените прашања и се подготвува за долгорочна безбедносна неизвесност, во која одбраната станува централно политичко и стратешко прашање.
