Монако и Луксембург се на врвот на светската листа според бројот на регистрирани патенти по глава на жител, со убедлива предност пред останатите земји. Овие екстремно високи бројки не секогаш значат дека иновациите се создаваат на нивна територија, туку најчесто се резултат на тоа што овие држави функционираат како силни правни и финансиски центри каде што компаниите ги регистрираат своите интелектуални права.
Слична ситуација се забележува и кај Ирска и Швајцарија, кои исто така се високо рангирани благодарение на поволното даночно и регулаторно опкружување за чување и управување со патенти. Во вакви системи, патентите често се „сместуваат“ таму каде што е најповолно за компаниите, а не таму каде што навистина се развива технологијата.
Меѓу големите индустриски сили, Јужна Кореја се издвојува како еден од најсилните иновативни екосистеми во светот, поттикната од глобални технолошки гиганти и високи вложувања во истражување и развој. Од друга страна, САД и Кина доминираат во апсолутен број патенти, но кога се гледа по глава на жител, нивните позиции се значително пониски поради големината на населението.
Европските земји со помало население, особено во Скандинавија, исто така бележат високи резултати, што се поврзува со силни инвестиции во наука и развој. Исланд, на пример, се наоѓа меѓу највисоко рангираните земји во оваа категорија.
Хрватска се наоѓа на 37. место во светот со 349 регистрирани патенти на 100.000 жители, што ја става во средина на глобалната листа и покажува стабилна, но не и водечка позиција во иновациската трка.
Експертите предупредуваат дека ваквите податоци често повеќе го одразуваат местото на регистрација на интелектуалната сопственост отколку вистинското место на иновација, бидејќи мултинационалните компании често ги пренесуваат патентите во земји со поповолни даночни и правни услови.
