Љубовта кон домашните миленици е природна, а врската што се создава меѓу децата и животните има длабоко значење. Многу деца растат со куче, мачка или друг миленик, кој станува дел од нивното секојдневие и важен извор на радост, сигурност и пријателство. Присуството на животно во домот често го збогатува детството и придонесува за емоционалниот развој.
Домашните миленици можат да им помогнат на децата полесно да учат и да се чувствуваат поопуштено. Кога детето поминува време со животно, тоа се чувствува прифатено и мотивирано, без страв од осуда. Таквата атмосфера го олеснува процесот на учење и создава чувство на сигурност, што е особено важно во периодите кога детето се соочува со предизвици.
Животните се и силен извор на утеха. Децата често им се доверуваат на своите миленици кога се тажни, исплашени или вознемирени. Оваа емоционална поврзаност им помага полесно да ги изразат чувствата и да се справат со стресот, а истовремено ги прави посигурни и помалку анксиозни.
Грижата за миленикот го развива чувството на одговорност и емпатија. Преку секојдневната грижа, децата учат што значи да се грижиш за друго живо суштество и постепено ја развиваат способноста за сочувство и грижа за другите. Во современиот начин на живот, домашните миленици често се единствената можност децата да имаат такво искуство.
Истражувањата покажуваат дека присуството на животни може да има позитивно влијание и врз здравјето. Децата кои растат со миленици имаат помал ризик од одредени алергии и посилен имунолошки систем. Покрај тоа, дружењето со животни придонесува за поголемо самодоверба и подобро емоционално здравје.
Домашните миленици често ја зајакнуваат и семејната поврзаност. Заедничките активности околу грижата за животното ги зближуваат членовите на семејството и создаваат моменти на спокој во динамичниот ритам на секојдневието. Токму тие мали моменти на „ништо посебно“ често стануваат највредниот дел од детството.
