Министерот за одбрана на Данска, Лунд Пулсен, потврди дека данската војска значително го зголемува своето присуство во Гренланд, испраќајќи борбени авиони, бродови и елитни единици како директен одговор на американските закани.
Додека во Вашингтон се водеа разговори, со американската делегација од една страна и данската и гренландската делегација од друга страна, министерот за одбрана на Данска ја објасни моменталната ситуација во Копенхаген.
Тој официјално потврди дека данската војска значително го зголемува своето присуство во Гренланд, испраќајќи борбени авиони, бродови и елитни единици како директен одговор на американските закани.
Во таа прилика, Пулсен ги активираше строгите правила за служба што им даваат на војниците овластување да користат сила без да чекаат понатамошни инструкции.
Министерот јасно стави до знаење дека сите дански ресурси на островот добиле „траен налог“ да го бранат суверенитетот на територијата, нагласувајќи дека одбраната на Гренланд е приоритет број еден од денес.
Тој прецизираше дека воените операции вклучуваат заштита на критичната инфраструктура и прием на сојузнички трупи, но најважната порака беше онаа испратена до Вашингтон: секоја закана за границите или обид за преземање на контролата со сила ќе се третира како напад на кој војската ќе одговори со оган.
Со оваа наредба, Пулсен свесно ја поддржа дипломатијата во Вашингтон со вистинска воена закана, велејќи дека Данска нема мирно да го набљудува никаков обид за инвазија на нејзина територија.
Аналитичарите на данската јавна служба DR нагласуваат дека ваквите пораки ја креваат ситуацијата на ниво кое не е видено со децении, посочувајќи дека Пулсен всушност се повикува на безбедносната директива од 1952 година.
Тие објаснуваат дека овој документ, создаден во екот на Студената војна, им наложува на воените команданти на терен веднаш да се вклучат во борба во случај на напад врз данска територија, без да чекаат наредби од главниот град.
Според толкувањето на аналитичарите, повторното активирање на ова правило во сегашниот контекст служи како најсериозно можно предупредување дека секој едностран потег на САД во Гренланд би можел да доведе до директен вооружен конфликт.
