Роботите можат да сметаат, да препознаваат лица и да пишуваат текстови, но кога ќе станува збор за движење, тие и понатаму изгледаат тешки, крути и некако несигурни. Прашањето што сè почесто се поставува не е дали роботите се паметни, туку дали некогаш ќе научат да се движат природно – со леснотија и грациозност налик на човекот.
Според анализа на BBC, одговорот не лежи во софтверот или вештачката интелигенција, туку во нивното „тело“ – поточно, во моторите и механизмите што ги движат, познати како актуатори.
Проблемот не е во умот, туку во телото
Повеќето современи роботи се движат со класични електромотори, технологија која одлично функционира за машини, но лошо ја имитира човечката физиологија. Луѓето не се движат со постојано вртење: ние подигаме, туркаме, запираме и веднаш менуваме насока. За тоа се потребни сила, рамнотежа и флексибилност во исто време.
Експертите за BBC објаснуваат дека токму тука роботите „паѓаат на испит“. Ако роботска рака се движи пребрзо или неконтролирано, таа станува опасна за луѓето околу неа. Затоа, грациозноста кај роботите не е естетика, туку прашање на безбедност.
Зошто роботите изгледаат како да ќе се сопнат?
Друг голем проблем е енергијата. Денешните роботи трошат огромни количини батерија за релативно едноставни движења, а малите мотори брзо се прегреваат. Тоа ги прави бавни, ограничени и далеку од елегантни.
Поради тоа, инженерите ширум светот развиваат нови типови актуатори – механизми што можат да апсорбираат удар, да „попуштат“ кога е потребно и веднаш да се вратат во почетна позиција. Целта е роботите да не се движат како метални конструкции, туку како живи организми.
Меката роботика како можна иднина
Една од најинтересните насоки е таканаречената мека роботика – роботи направени од еластични материјали, управувани со воздух или флексибилни полимери. Таквите системи не само што се поиздржливи, туку и многу поблиску до начинот на кој функционираат мускулите кај луѓето и животните.
Според BBC, оваа технологија сè уште е во експериментална фаза, но токму таа може да биде клучот за роботите на иднината – машини што нема да „тропаат“ додека се движат, туку ќе чекорат сигурно и природно.
Ќе ги препознаеме ли роботите по нивниот чекор?
Ако овие технологии се развијат до крај, роботите во иднина нема да се издвојуваат по тоа што се несмасни, туку можеби по тоа што ќе се движат премногу добро. Прашањето повеќе не е дали роботите ќе станат грациозни, туку кога – и дали тогаш ќе престанеме да ги гледаме како машини, а ќе почнеме да ги доживуваме како рамноправни учесници во човечкиот простор.
