Политичката нестабилност во Бугарија продолжува, откако беа најавени нови предвремени парламентарни избори — осми по ред во период од околу пет години. Овој развој ја потврдува длабоката институционална и партиска криза што ја држи земјата во состојба на речиси постојана политичка транзиција.
Според информации од политички извори и регионални медиуми, одлуката за ново гласање следува по уште еден неуспешен обид за формирање стабилна влада. Партиите повторно не успеале да обезбедат парламентарно мнозинство во Народно собрание на Бугарија, што доведе до распуштање на парламентот и подготовка на нов изборен циклус.
Бугарски круг на нестабилност
Бугарската политичка сцена веќе неколку години функционира во циклус: избори → краткотрајна влада → политички судири → нови избори. Аналитичарите оценуваат дека причините лежат во силната фрагментација на парламентот, падот на довербата во традиционалните партии и растот на антисистемски движења.
Во таква атмосфера, дури и кога се формира влада, таа често опстојува само неколку месеци. Привремени кабинети назначени од претседателот редовно ја преземаат извршната власт меѓу изборните циклуси, што дополнително ја нагласува нестабилноста.
Последици за државата и економијата
Долготрајната политичка неизвесност има реални последици. Економските реформи се одложуваат, инвестициите се намалуваат, а клучни законски измени остануваат блокирани со месеци. Експертите предупредуваат дека институционалната парализа ја намалува способноста на државата да спроведува долгорочни политики — од енергетика до правосудство.
Бугарија, која е членка на Европската Унија, се соочува и со притисок од европските партнери да обезбеди стабилно управување и функционални институции. Честите избори, иако демократски легитимни, според набљудувачите стануваат симптом на системска политичка слабост.
Што следува
Новите избори треба да покажат дали гласачите ќе донесат појасен распоред на силите или земјата ќе влезе во уште еден круг на преговори без резултат. Дел од аналитичарите предупредуваат дека повторување на истиот исход би значело продолжување на политичкиот ќор-сокак, додека други веруваат дека зголемената излезност може да ја смени распределбата на мандатите.
За граѓаните, пак, честите избори создаваат чувство на замор и недоверба кон политичкиот систем — фактор што дополнително ја усложнува кризата.
