Родителите на децата кои загинаа во бомбардирањето на основното училиште во Минaб, Иран, ги споделуваат своите потресни сведоштва за денот што им го промени животот засекогаш. Според нивните изјави, сè започнало како обичен училишен ден, но брзо се претворил во сцена на хаос и трагедија.
Многумина од родителите добиле итни повици од наставниците да ги земат децата, откако започнале воздушни напади во регионот. Додека се обидувале да стигнат до училиштето, веќе се слушале експлозии, а над градот се издигнувал густ чад.
Кога пристигнале, ги дочекала сцена на целосно уништување. Дел од зградата бил целосно срамнет со земја, а родителите и спасувачите со раце копале низ урнатините, очајнички барајќи преживеани. Некои од нив ги пронашле своите деца без знаци на живот, додека други се соочиле со тешко препознатливи тела.
Еден татко сведочел дека училницата на неговата ќерка била целосно уништена, додека друг родител раскажал дека неговиот син се вратил во зградата за да ја спаси сестра си – но и двајцата не преживеале. Овие лични приказни ја откриваат длабочината на трагедијата и болката што ја преживуваат семејствата.
Според достапните информации, во нападот загинале над 160 деца и наставници, што го прави еден од најсмртоносните инциденти во тековниот конфликт.
И покрај доказите како сателитски снимки, остатоци од проектили и сведоштва од местото на настанот, одговорноста за нападот сè уште е предмет на политички и меѓународни спорови. Во меѓувреме, родителите бараат правда и повикуваат на меѓународна истрага, додека се обидуваат да се справат со загубата што не може да се надомести.
