Посадата на Артемис II е на пат да постави нов рекорд што не бил урнат повеќе од половина век, станувајќи екипажот што ќе се оддалечи најмногу од Земјата во историјата на човечките мисии.
Според најновите пресметки на НАСА, астронаутите на Артемис II ќе се оддалечат до 252.757 милји, односно 406.773 километри од Земјата, со што ќе го надминат рекордот на Аполо 13 од 1970 година, кога екипажот достигна 248.655 милји или 400.171 километар. Рекордот се очекува да биде поставен на 6 април, кога капсулата Орајон ќе го обиколи најдалечниот дел од Месечината и ќе започне да се враќа кон Земјата.
Новата проценка за оддалеченоста доаѓа по еден од клучните маневри на мисијата, т.н. транслунарна инјекција, шестминутен потисок со кој Орајон ја напушти Земјината орбита и тргна по патеката кон Месечината. Токму по тој маневар НАСА можеше попрецизно да ја утврди траекторијата на летот и да потврди дека Артемис II навистина ќе влезе во историјата како најдалечна човечка мисија досега. AP и Reuters објавија дека екипажот веќе ја напуштил Земјината орбита и се движи по „free-return“ траекторија, што значи дека гравитацијата на Месечината ќе му помогне на леталото природно да се врати кон Земјата.
Но токму во тоа е и вистинската тежина на летот: Артемис II не е само симболично враќање кон Месечината, туку клучен тест дали НАСА повторно е подготвена безбедно да праќа луѓе длабоко во вселената. Мисијата е дизајнирана како прв голем тест на безбедно патување до Месечината и назад со луѓе во капсулата. По беспилотната Артемис I, ова е првиот вистински испит дали Орајон, системите за животна поддршка, навигацијата и комуникацијата можат сигурно да функционираат во длабока вселена. НАСА ја претставува токму оваа мисија како мост меѓу тестирањето и идните слетувања со екипаж.
National Geographic објави и спектакуларна забавена снимка од полетувањето на Артемис II, направена со специјална високорезолуциска камера поставена на околу 1.500 стапки, односно приближно 457 метри од лансирната рампа. Камерата снимала со 2.000 фрејмови во секунда и фатила детали што со голо око речиси и не можат да се видат, од пламенот на ракетните бустери до ударните бранови што се шират околу ракетата при полетувањето.
Мисијата има и силна историска тежина затоа што е прв човечки лет надвор од ниската Земјина орбита по 1972 година. Во екипажот се Рид Вајсмен, Виктор Гловер, Кристина Кох и канадскиот астронаут Џереми Хансен. Со оваа мисија, Кох ќе стане првата жена, Гловер првиот црн астронаут, а Хансен првиот Канаѓанец што ќе патува кон Месечината. Тоа ја прави Артемис II не само технолошки, туку и симболички важна мисија, како знак дека новата лунарна ера изгледа поинаку од времето на Аполо.
Но најголемото значење на Артемис II е во тоа што оваа мисија треба да покаже дали човештвото навистина е подготвено за следниот чекор. Ако летот заврши успешно, НАСА ќе има многу поцврста основа за идните мисии од програмата Артемис, кои треба да донесат ново слетување на Месечината и подолгорочно човечко присуство таму. Затоа Артемис II не е важна само затоа што соборува рекорд стар 56 години, туку затоа што треба да докаже дека враќањето кон Месечината овојпат не е краток спектакл, туку почеток на ново поглавје во вселенското истражување.
