Арктичкиот морски мраз оваа зима најверојатно го достигнал својот годишен максимум на 15 март, кога бил измерен на 14,29 милиони квадратни километри.
Според податоците од Националниот центар за податоци за снег и мраз на САД, ова ниво е малку под ланското и се води како изедначување со најниското зимско ниво во 48-годишната сателитска евиденција.
Тоа значи дека Арктикот ја завршува зимата со помалку мраз токму во периодот кога тој треба да биде најраспространет.
Во февруари, просечната површина на мразот изнесувала 14,1 милиони квадратни километри, што е околу 5 проценти под просекот за периодот 1991–2020 и трет најнизок резултат за тој месец.
Научниците објаснуваат дека арктичкиот мраз е директно поврзан со затоплувањето, бидејќи регионот се загрева побрзо од поголемиот дел од планетата.
Кога има помалку мраз, повеќе од темната океанска површина останува откриена, што овозможува да се впива повеќе топлина и дополнително да се засилуваат климатските промени.
Зимскиот максимум е важен показател затоа што ја одредува состојбата со која Арктикот влегува во пролетното и летното топење.
Податоците покажуваат дека максимумот за 2026 година дошол порано и на пониско ниво од вообичаеното, продолжувајќи го трендот на ослабен зимски раст на мразот.
Овој развој дополнително ја нагласува загриженоста кај научниците за иднината на арктичкиот екосистем и глобалната клима.
