Развојот на вештачката интелигенција би можел радикално да ја промени структурата на модерната работа многу побрзо отколку што досега се претпоставуваше. Според изјава на Мустафа Сулејман во интервју за Financial Times, напредните AI системи имаат потенцијал да автоматизираат „најголем дел, ако не и сите“ задачи што ги извршуваат канцелариските работници во рок од 12 до 18 месеци.
Неговата проценка се темели на брзиот напредок на генеративните модели и системите за автономна анализа, кои веќе демонстрираат способности блиски до човечки перформанси во задачи како пишување код, обработка на документи, анализа на податоци и изработка на извештаи. Според него, скокот во функционалностите се случил особено интензивно во последните месеци, што сигнализира дека технолошката крива на напредок е експоненцијална, а не постепена.
Сулејман смета дека ова не значи целосно исчезнување на професиите, туку нивна трансформација. Наместо луѓето да ги извршуваат задачите директно, тие ќе управуваат со системи што ги извршуваат. Во таков модел, улогата на работникот се поместува од извршител кон надзорник и стратег.
Сепак, не сите експерти се согласуваат со ваквата динамика. Когнитивниот научник Gary Marcus предупредува дека прогнозите за брза целосна автоматизација често ја потценуваат комплексноста на реалните работни процеси, особено оние што бараат контекстуално разбирање, одговорност и човечка проценка. Според него, технолошкиот напредок е реален, но временските рамки што се најавуваат понекогаш се повеќе визија отколку непосредна реалност.
Она што сепак е неспорно е дека дискусијата за иднината на трудот веќе се префрла од теоретско поле во практична политика. Влади, корпорации и универзитети почнуваат да развиваат стратегии за преквалификација, нови образовни модели и економски механизми за адаптација кон автоматизирана економија.
Прашањето повеќе не е дали AI ќе го смени пазарот на труд, туку колку брзо ќе се случи тоа — и кој ќе биде подготвен кога промената ќе стане реалност.
