Токму во таа контрадикторност лежи силата на песната. Минималистичкиот бит, длабокиот бас и хипнотизирачкиот женски вокал ја прават лесна за слушање, додека текстот остава чувство на дистанца и студенило. Со овој звук, Ace of Base од локален шведски бенд се претвораат во глобална поп-појава, а „All That She Wants“ станува еден од оние хитови што веднаш се лепат за уво, без притоа да се трудат да бидат емотивно утешни.
Од денешна дистанца, песната звучи како чист концентрат од раните 90-ти: малку ладна, многу заразна и неверојатно издржлива. Совршен пример за тоа како поп-музиката може да биде танцлива и истовремено емоционално двосмислена.
Од демо „Mr. Ace“ до глобална реге-поп химна
Приказната зад песната започнува со демо верзија наречена „Mr. Ace“, која имала поинаков текст и вклучувала рап елементи. Таа верзија не функционирала како сингл, но го поставила темелот за нешто поразлично. Во потрага по нов звук, бендот се инспирира од тогашната скандинавска реге-поп сцена и идејата за бавен а сепак танцувачки ритам.
Клучниот пресврт доаѓа со продуцентот Denniz Pop. Според бендот, тој на почетокот не бил особено импресиониран, сè додека демото случајно не му се заглавило во касетофонот во автомобил и не бил принуден да го слуша повторно и повторно. Токму таа „техничка грешка“ доведува до финалната верзија — прочистена, минималистичка и со препознатливиот ладен вокален delivery што подоцна ќе стане заштитен знак на Ace of Base.
„All That She Wants“ најпрво ја освојува Скандинавија, а потоа и Европа, искачувајќи се на врвот на топ-листите во повеќе земји. Во 1993 година, песната доживува огромен успех и во САД, каде што стигнува до самиот врв на Billboard Hot 100 и добива платинест статус. Со тоа, Ace of Base стануваат еден од првите европски поп-бендови од 90-тите што навистина го пробиваат американскиот пазар, отворајќи пат за подоцнежната доминација на скандинавскиот поп во глобалниот мејнстрим.
Денес, „All That She Wants“ опстојува како еден од оние ретки хитови што не бараат носталгија за да функционираат. Не е само спомен од раните 90-ти, туку песна што и понатаму звучи свежо токму поради контрастот меѓу лесниот ритам и ладната, речиси цинична приказна. Во време кога поп-музиката често оди во крајности (или целосен ескапизам, или претерана искреност) овој реге-поп минимализам потсетува дека танцот не мора секогаш да биде весел за да биде ослободувачки.
Совршена за понеделник и вклучување во приказната на нашиот серијал играј понеделнички, кога телото сака ритам, а умот сè уште се обидува да се собере по викендот, „All That She Wants“ останува тивок, но упорен потсетник дека понекогаш е доволно само да се движиш – без ветувања, без планови и без потреба од среќен крај.
