На 4 јануари 1643 година (по грегоријански календар) е роден Исак Њутон, еден од највлијателните научници во историјата на човештвото и централна фигура на т.н. научна револуција. Со својата работа, Њутон ги постави темелите на класичната физика, математиката и модерниот научен метод, оставајќи наследство што и денес го обликува нашето разбирање на универзумот.
Најпознат е по формулирањето на трите закони на движење и законот за универзална гравитација, со кои за првпат беше објаснето како и зошто телата се движат – од паѓањето на јаболкото до орбитите на планетите. Овие идеи се систематизирани во неговото капитално дело Philosophiae Naturalis Principia Mathematica, објавено во 1687 година, кое се смета за една од најважните книги во историјата на науката.
Покрај физиката, Њутон даде огромен придонес и во математиката, каде независно го разви инфинитезималното сметање (калкулус), како и во оптиката, со истражувања што покажаа дека белата светлина е составена од спектар на бои. Тој конструираше и првиот практичен рефлекторски телескоп, што претставува значаен чекор во развојот на астрономијата.
Њутон не бил само научник, туку и сложена историска личност – длабоко религиозен, скептичен кон авторитети и често во жестоки интелектуални судири со своите современици. Сепак, неговиот пристап – дека природата може да се разбере преку мерење, експеримент и математички закон – стана основа на модерната наука.
Повеќе од три века по неговото раѓање, влијанието на Исак Њутон останува суштинско. Без неговите идеи, тешко е да се замислат подоцнежните научни пробиви, од индустриската револуција до современата технологија. Затоа, 4 јануари не е само датум во календарот, туку потсетник на моментот кога се роди човекот што му даде правила на светот што го живееме.
