31-ви август, Интернационален ден за подигнување на свеста од предозирање: Болката зад бројките

31 август не е само датум – тоа е повик за будност, информираност и солидарност. Проблемот со предозирањето не е далечна реалност, туку нешто што секој ден го живеат илјадници луѓе во земјава. Според глобалните податоци, секоја година над 96.000 луѓе умираат од предозирање, а во 72% од случаите се инволвирани опиоиди. Од 1999 година до денес, речиси еден милион животи се загубени поради дроги. Во 2020 година, околу 284 милиони луѓе ширум светот користеле дрога – бројка што е за 26% повисока во споредба со 2010 година.

Секоја година, на 31 август, светот го одбележува Интернационалниот ден за подигнување на свеста од предозирање со цел да се подигне свеста за оваа глобална здравствена криза и да се преземат конкретни мерки за нејзино спречување. Меѓународниот ден за подигнување на свеста за предозирање (International Overdose Awareness Day – IOAD) претставува потсетник дека зад статистиките стојат човечки животи – семејства, пријатели и заедници погодени од болката на загубата.

Според глобалните податоци, секоја година над 96.000 луѓе умираат од предозирање, а во 72% од случаите се инволвирани опиоиди. Од 1999 година до денес, речиси еден милион животи се загубени поради дроги. Во 2020 година, околу 284 милиони луѓе ширум светот користеле дрога – бројка што е за 26% повисока во споредба со 2010 година.

Што претставува предозирање?

Предозирање се случува кога телото е изложено на токсична количина дрога, лекови или комбинација со алкохол, која го надминува неговиот капацитет да се справи. Симптомите варираат зависно од супстанцијата – може да вклучуваат губење на свест, забавено дишење, бледило, повраќање, или дури и срцев застој.

Најголем број на смртни случаи од предозирање се поврзани со опиоиди, особено при нивна интравенска употреба или комбинирање со депресори на централниот нервен систем како алкохол и бензодиазепини. Варијациите во јачината на дрогите на црниот пазар, особено хероинот, дополнително го зголемуваат ризикот.

Д-р Славе Тошевски

„Во Република Македонија, најчесто злоупотребувани супстанции се бензодиазепините, канабисот и стимулансите, особено кај младата популација,“ вели д-р Славе Тошевски, доктор по медицина и специјализант по психијатрија. „Бензодиазепините, како диазепам, хелекс и бромазепам, се лекови кои се користат за анксиозност, но честопати се злоупотребуваат. Истото важи и за стимулансите како спид или кокаин – особено загрижувачки кај младите кои се во фаза на развој на мозокот.“

Фентанил – нова глобална закана

Една од најсмртоносните дроги денес е фентанилот – синтетички опиоид кој е до 100 пати посилен од морфиумот. САД е веќе погодена од криза со фентанил, а постои страв дека епидемијата би можела да се прошири и во Европа и на Балканот.

„Фентанилот е екстремно потентна и опасна супстанца. Не знаеме кога и како ќе се појави тука, но знаеме дека ако дојде, ќе биде огромен предизвик – особено поради тоа што е лесно да се внесе во нелегалните пазари и ризикот од смрт е енормно висок,“ предупредува д-р Тошевски.

Предизвикот: системска подготвеност и превенција

„Моментално во земјава нема официјален протокол за превенција од злоупотреба на психоактивни супстанции кај младите. Но, позитивно е што се работи на креирање и имплементација на таков протокол во основните и средни училишта,“ додава д-р Тошевски. „Сепак, тоа не е доволно. Треба да се работи на општа информираност, борба со стигмата и развивање на национални програми кои ќе им помогнат на луѓето да побараат помош без страв.“

Стигмата – тивок убиец

Еден од најголемите проблеми со кои се соочуваат луѓето што користат психоактивни супстанции е стигмата – социјалната осуда која ги спречува навреме да побараат помош.

„Кога конечно ќе побараат помош, често веќе се во сериозно влошена психофизичка состојба, што дополнително го отежнува третманот,“ вели д-р Тошевски. „Многумина не се гледаат како функционални членови на општеството. Живеат со идентитет на ‘зависник’ кој сам се исклучува.“

Време е за системски пристап

Неколку земји, како Португалија и Чешка, покажаа дека е возможно да се излезе од кругот на казни и предозирања преку декриминализација и фокус на третман. Овие модели го адресираат црниот пазар, но ги третираат луѓето што страдаат од зависност како пациенти, а не како криминалци.

„Во овие земји, ризикот од предозирање е значително намален, особено по извршување на затворски казни. Наместо да ги затвораме, ги лекуваме – и тоа е правецот што треба да го следиме,“ смета д-р Тошевски.

Не е доволен само еден ден

„За мене, не е доволно само еден ден да зборуваме за предозирања,“ заклучува тој. „Секој ден треба да се работи на подигање на јавната свест, бидејќи дури и ако до еден човек допре пораката – тоа е напредок. Промената почнува со разговор.“

31 август не е само датум – тоа е повик за будност, информираност и солидарност. Проблемот со предозирањето не е далечна реалност, туку нешто што секој ден го живеат илјадници луѓе во земјава.

е-Трн да боцка во твојот инбокс

Последни колумни