„Бараме држава што функционира, бараме институции кои не газат по болката на родителите, нашите деца не смеат да останат само трагична бројка, тие се 63 ангели кои требаше да растат и да сонуваат. Секој наш протест е продолжување за барање на правда за 63 ангели. Правда сега, а не одложена“, порачаа денеска родителите на загинатите деца во дискотеката „Пулс“, незадоволни од одложувањето на второто судско рочиште.
„Маршот за ангелите“ започна од Паркот на револуцијата во Кочани, со порака дека се чекори „со љубов, со болка и со достоинство – во име на оние кои повеќе не можат да чекорат“, при што радителите до сите поддржувачи изразија благодарност бидеќи како што рекоа, поддршката им дава сила заедно да се добие правдата.
„Наште деца нема да се вратат, но ние нема да престанеме да протестираме. Јавно порачуваме дека нема да замолчиме и дека ќе продолжиме да бараме правично судење за нашите деца “, рече таткото на Надица, Александар Наунов.
Според Наунов, кој говореше во името на сите родители, второто одложено рочиште не е само административно одложување, туку уште еден удар врз 63 семејства и уште една пауза што ја продлабочува болката.
„Уште една пречка на патот кон правдата. Но и уште еден доказ дека: Ние нема да се предадеме, нема да се повлечеме и нема да замочиме. Сакаме јасно да кажеме дека го чекаме обвинителниот акт за полицајците. Го чекаме одговорот на прашањето: Кој и зошто не реагираше навреме? Кој не ја заврши службената должност? Зошто, според изјавите што ги слушаме, било одбиено да се помогне кога можело да се спасат животи“, рече Наунов.
Организаторите нагласија, овој марш не е протест, туку мирен, достоинствен збор против неправдата и потсетување дека зад секој судски предмет стојат човечки животи, семејства и болка што не избледува.
Во вторникот во судницата во затворот Идризово беше одржано второто рочиште за случајот „Пулс“. Но наместо исчекуваниот напредок, расправата повторно беше одложена, оти адвокатите не го добиле новото обвинение.
Родителите велат дека ова е уште едно понижување, уште едно неиздржливо продолжување на болката. Дополнителен револт предизвика и моментот кога, по рочиштето, на паркингот на судот биле оставени лице-в-лице со обвинетите и нивните адвокати. Тие потсетуваат дека знаат што е право на одбрана, но очекувале барем минимална човечност од кочанските адвокати што ги застапуваат обвинетите.
“По одложувањето, излеговме од судот со стегнати души. И токму тогаш видовме уште една неправда. На истиот паркинг, без никаква организација, без кордон, без минимум човечка чувствителност, нас – родителите на загинатите деца – нѐ ставија рамо до рамо со обвинетите. Паркирани едни до други. Лице в лице. Како да сме еднакви страни во нечиј административен записник, а не родители што ги изгубиле своите деца. За нас тоа не беше само „логистичка грешка“. Тоа беше уште едно понижување”, рече Наунов.
Организаторите на маршот уште порачаа дека борбата е многу поголема од еден судски процес.
„Тоа е повик до државата да покаже совест, до институциите да не газат врз болката на родителите и до целото општество да не молчи пред системските пропусти. Ќе чекориме, ќе зборуваме и ќе се бориме во името на 63-те млади животи што никогаш нема да се вратат дома“, порачаа родителите на 63 деца кои трагично загинаа во дискотеката „Пулс“.
